سنبل آبی (Eichhornia crassipes) یک گیاه آبزی شناور آزاد است که جزو 100 گونه مهاجم خطرناک در جهان شناخته  می‌شود. در این پژوهش، برای مطالعه مطلوبیت زیستگاهی گیاه مهاجم سنبل آبی، 10 ایستگاه از قسمت‌های مختلف حوضه آبریز تالاب انزلی انتخاب گردید.120 داده زیستی (60 نمونه حضور و 60 نمونه عدم حضور سنبل آبی) و عوامل محیطی (12 متغیر فیزیکی- شیمیایی و ساختاری) به صورت ماهیانه در بازه زمانی یک سال در هرکدام از ایستگاه‌ها نمونه‌برداری گردید. نتایج آزمون من- ویتنی (Mann-Whitney U test) نشان داد که به غیر از درجه حرارت آب و هوا (p> 0.05 برای هر دو متغیر)، اختلاف معنی‌داری در بین سایر متغیرها (اسیدیته، نیترات، ارتوفسفات، هدایت الکتریکی، شوری، عمق آب، سرعت جریان آب، اکسیژن محلول، میزان کدورت و بیکربنات) با حضور و عدم حضور گیاه سنبل آبی وجود داشته است (p< 0.01 برای همه متغیرها). نتایج مدل خطی تعمیم یافته (GLM) نیز نشان داد به استثنای درجه حرارت آب و هوا در بین سایر عوامل، اختلاف معنی‌داری بین روند احتمال حضور و عدم حضور گیاه در ایستگاه‌های نمونه‌برداری با کل 10 متغیر وجود داشته است (p< 0.01 برای همه متغیرها).

واژه‌های کلیدی: سنبل آبی، ماکروفیت، مدل خطی، مطلوبیت زیستگاهی

متن کامل [PDF 394 kb]   (1865 دریافت)