اصول و رعایت شیمی سبز در ساخت محصولات به ‌منظور کاهش و حذف آلاینده‌های زیست‌محیطی می‌تواند محصولاتی ازجمله نانوهیدروژل‌ها را به ‌عنوان جاذب‌های دوستدار محیط‌ زیست و زیست‌تخریب‌پذیر معرفی نماید. تأمین آب شیرین با توجه به خشک‌سالی‌های مکرر یکی از اهداف مهم در جهت بهبود و توسعه زیرساخت‌های صنعت و آبزی‌پروری است. به همین منظور تصفیه پساب‌ها و استفاده مجدد از آن می‌تواند راهکار مناسبی جهت تأمین نیازهای آبی کشور باشد. هدف از این پژوهش به‌کارگیری نانو ژل¬های گیاهی تهیه شده از ضایعات کشاورزی دورریز (باگاس) به ‌منظور حذف فسفات از پساب مزارع پرورشی است. نانو ژل‌های گیاهی به روش مکانیکی تهیه شده و به ‌منظور تشخیص بهینه‌های جاذب، آزمایش¬ در یک سیستم ناپیوسته و با انجام محاسبات هم‌دمای جذب انجام شد. مقدار بهینه وزن جاذب،pH ، غلظت، زمان به ترتیب برابر با 2/0 گرم برای ژل نانو بیوپلیمر باگاس و نانو الیاف لیگنو سلولز و برای نانو ژل فیبریل عامل‌دار شده  3/0 گرم ، 5، 100 میلی‌گرم بر لیتر، 30 دقیقه تعیین شد. طبق معادله های هم‌دمای جذب بیشترین تطابق با مدل لانگمویر و تمکین و سنتیک مرتبه دوم در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که نانو هیدروژل‌های گیاهی قادر به حذف فسفات به میزان کمتر از 5/0 میلی گرم بر لیتر می‌باشند.

واژه‌های کلیدی: باگاس، حذف زیستی، شیمی سبز، نانو ژل گیاهی

متن کامل [PDF 406 kb]   (1005 دریافت)