با وجود پیشرفت‌های عمده در سنتز مواد شیمیایی، استفاده از گونه‌های طبیعی به خصوص جلبک‌ها در تحقیقات دارویی به دلیل داشتن طیف وسیعی از ترکیبات فعال زیستی همچنان مورد توجه است. در این مطالعه شش گونه از ماکروجلبک‌های بومی خلیج‌فارس شامل یک گونه جلبک سبز و پنج گونه جلبک قرمز از نظر وجود ترکیبات جاذب فرابنفش مورد غربالگری قرار گرفتند. همچنین امکان بهره‌برداری از این ترکیبات به عنوان فیلتر UV در کرم‌های ضد آفتاب بررسی شد. نمونه‌های ماکروجلبک از سواحل جزیره قشم، استان هرمزگان جمع‌آوری و در سایه خشک شدند. عصاره آبی/متانولی ماکروجلبک‌ها به منظور تشخیص وجود ترکیبات شبه مایکوسپورین به روش طیف‌سنجی و با استفاده از اسپکتروفتومتری و کروماتوگرافی مایع با کارآیی بالا (HPLC) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج به دست آمده وجود ترکیبات جاذب ماوراءبنفش را حداقل در سه نمونه ماکروجلبک قرمز تأیید کرد. اما جلبک سبز  Caulerpa sertularioides forma farlowii به کلی فاقد این ترکیبات بود. علاوه بر این، نمونه کرم حاوی عصاره نیمه خالص MAAs از ماکروجلبک Hypnea musciformis فاکتور حفاظت نوری (SPF) معادل 9/2 و شاخص حفاظت UVA معادل 78/0 نشان داد که مؤید ظرفیت این عصاره و ترکیبات آن برای کاربرد به عنوان ضد آفتاب‌های طبیعی است.

واژه‌های کلیدی: اشعه ماوراءبنفش، جلبک دریایی، مایکوسپورین، SPF

متن کامل [PDF 559 kb]   (1579 دریافت)