fa بررسی اثر فنانترن و آنتراسن بر میزان ترکیبات بیوشیمیایی و رشد در جلبک اسپیرولینا پلاتنسیس (J.Leonard,1960) Arthospira-sp تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:nasimYW;"><span style="font-size:16px;">هیدروکربن های پلی آروماتیک چندحلقه ای</span></span><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:115%"><span style="font-family:&quot;B Nazanin&quot;"><span style="color:black">(</span></span></span></span><span style="font-size:9.0pt"><span style="line-height:115%"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,serif"><span style="color:black"><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:16px;">poly aromatic hydrocarbon: PAH</span></span></span></span></span></span><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:115%"><span style="font-family:&quot;B Nazanin&quot;"><span style="color:black">)</span></span></span></span><span style="font-family:nasimYW;"><span style="font-size:16px;"> با حلقه بنزنی از ترکیبات نفتی بوده و مهمترین عامل آلودگی محیط زیست هستند. فنانترن و آنتراسن &nbsp;</span></span><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:16px;">PAH </span></span><span style="font-family:nasimYW;"><span style="font-size:16px;">هایی هستند &nbsp;که در محیط آبی یافت می شوند. در مطالعه حاضر تاثیر این دو ماده بر یک جلبک آب شیرین </span></span><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:16px;"><em>Spirulina platensis </em></span></span><span style="font-family:nasimYW;"><span style="font-size:16px;">در سطوح بیوشیمیایی بررسی شد. کشت انبوه جلبک در شرایط آزمایشگاهی در قالب </span></span><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:16px;">9</span></span><span style="font-family:nasimYW;"><span style="font-size:16px;">تیمار و </span></span><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:16px;">27 </span></span><span style="font-family:nasimYW;"><span style="font-size:16px;">تکرار انجام گرفت. جلبک ها در معرض چهار غلظت آنتراسن (5، 25، 50 و 250 میلی-گرم بر لیتر) و چهار غلظت فنانترن (</span></span><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:16px;">10، 50، 100، 5</span></span><span style="font-family:nasimYW;"><span style="font-size:16px;"><span style="font-family:Times New Roman;">00 </span>میلی گرم بر لیتر به مدت 72 ساعت قرار گرفتند و یک تیمار هم به عنوان شاهد بدون فنانترن و آنتراسن در نظر گرفته شد. میزان مالون دی آلدئید (</span></span><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:16px;">MDA</span></span><span style="font-family:nasimYW;"><span style="font-size:16px;">) در تیمار فنانترن و آنتراسن نسبت به تیمار شاهد افزایش یافت که در سطح 5% معنی دار بود، اما میزان </span></span><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:16px;">MDA </span></span><span style="font-family:nasimYW;"><span style="font-size:16px;">در تیمار فنانترن در غلظت</span></span><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:16px;">mg/L 10</span></span><span style="font-family:nasimYW;"><span style="font-size:16px;"> تفاوت معنی داری را نشان نداد</span></span><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span style="line-height:115%"><span style="font-family:&quot;B Nazanin&quot;"><span style="color:black">(</span></span></span></span><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:107%"><span style="font-family:Calibri,sans-serif"><span style="font-family:Times New Roman;">P<0.0</span>5&nbsp;</span></span></span><span style="font-family:nasimYW;"><span style="font-size:16px;">). محتوای قند به جز در غلظت 10 میلی گرم بر لیتر فنانترن تفاوت معنی داری را نشان داد(</span></span><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:107%">P>0.05&nbsp;</span></span></span><span style="font-family:nasimYW;"><span style="font-size:16px;">)&nbsp;. محتوای پرولین در پاسخ به هردو هیدروکربن افزایش معنی دار داشت </span></span><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:16px;">(</span><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:107%">P<0.05&nbsp;</span></span><span style="font-size:16px;">)</span></span><span style="font-family:nasimYW;"><span style="font-size:16px;">. در تیمارهای آنتراسن و فنانترن در مقایسه با تیمار شاهد افزایش معنی دار پرولین در سطح احتمال </span></span><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:16px;">5% </span></span><span style="font-family:nasimYW;"><span style="font-size:16px;">معنی دار مشاهده شد. فعالیت کاتالاز تغییرات معنی داری در بین تیمارها نسبت به تیمار شاهد نشان داد (</span></span><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:107%"><span style="font-family:Calibri,sans-serif"><span style="font-family:Times New Roman;">P<0.05&nbsp;</span></span></span></span><span style="font-family:nasimYW;"><span style="font-size:16px;">). میزان پروتئین کل روند افزایشی در تنش با فنانترن و روند کاهشی در تنش با با فنانترن نشان داد و در همه غلظت ها نسبت به تیمار شاهد تفاوت معنی داری را نشان داد (</span></span><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:107%"><span style="font-family:Calibri,sans-serif"><span style="font-family:Times New Roman;">P<0.05&nbsp;</span></span></span></span><span style="font-family:nasimYW;"><span style="font-size:16px;">). نتایج نشان داد که هر دو ماده هیدروکربنی در غلظت های مختلف تاثیر معنی داری بر ویژگی های بیوشیمیایی جلبک اسپیرولینا داشتند.</span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:16px;"><span style="font-family:Times New Roman;"><span style="line-height:115%">Polyaromatic hydrocarbons (PAH) with a benzene ring are petroleum compounds and are known as the most important cause of environmental pollution. Phenanthrene and anthracene are PAHs found in the aquatic environment. In the present study, the effect of these two substances on a freshwater algae, <i>Spirulina </i>platensis, was investigated at biochemical levels. Algae mass cultivation was performed in laboratory conditions in nine treatments and 27 repetitions of anthracene (5, 25, 50, 250 mg/l) and phenanthrene (10, 50, 100, 500 mg/l) for 72 h. A control treatment with no anthracene and phenanthrene was also considered. The amount of malondialdehyde (MDA) in the treatment of phenanthrene and anthracene increased compared to the control treatment, which was significant at the 5% level, but the amount of MDA in the treatment of phenanthrene at a concentration of 10 mg/L did not show a significant difference (P>0.05). Sugar content showed a significant difference except in the concentration of 10 mg/liter of phenanthrene (P<0.05). Proline content increased significantly in response to both hydrocarbons (P<0.05), There was a significant increase in proline in both anthracene and phenanthrene treatments compared to the control group at a probability level of 5%. Catalase activity showed significant changes between the treatments compared to the control (P<0.05). The amount of total protein significantly increased in phenanthrene stress and significantly decreased in anthracene stress in all concentrations compared to the control group (P<0.05). The results showed that both hydrocarbon substances at different concentrations had significant effects on the biochemical characteristics of spirulina algae.</span></span></span></div> رشد, جلبک اسپیرولینا, آلودگی, ترکیبات نفتی, مواد هیدروکربنی growth, spirulina algae, pollution, Petroleum compounds, Hydrocarbon material 58 72 http://jae.hormozgan.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-850-1&slc_lang=fa&sid=1 valid hooti ولید هوتی hooti.valid@gmail.com 100319475328460011120 100319475328460011120 Yes Urmia University دانشگاه ارومیه ramin manffar رامین مناف فر r.manaffar@urmia..ac.ir 100319475328460011121 100319475328460011121 No Urmia University دانشگاه ارومیه