fa تأثیر حشره‌کش پرمترین و علف‌کش پاراکوات بر شاخص‌های رشدی و تراکم جمعیت روتیفر آب شیرین (Brachionus calyciflorus) تخصصي Special پژوهشي Research در این تحقیق سمیت حاد علف‌کش پاراکوات و حشره&not;کش پرمترین و تأثیر آن&not;ها بر رشد و تولیدمثل روتیفر آب شیرین Brachionus calyciflorus، بر اساس دستورالعمل O.E.C.D مطالعه شد. میزان سمیت حاد (LC50 24h) سموم پاراکوات و پرمترین روی روتیفر آب شیرین به ترتیب 541/0 و 997/8 میلی‌گرم در لیتر به دست آمد. سطح پاسخ روتیفر نسبت به چهار غلظت مختلف از سم پاراکوات (027/0،054/0 ،1/0 و 27/0 میلی‌گرم در لیتر) و پرمترین (449/0، 899/0، 799/1 و 498/4 میلی‌گرم در لیتر) با سه تکرار به ازای هر غلظت طی مدت ده روز مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که جمعیت و نرخ رشد ویژه روتیفرها با افزایش غلظت سموم در محیط کشت به‌طور معنی&not;داری (05/0>P) کاهش می‌یابد. بیشترین تراکم جمعیت برای پرمترین و پاراکوات به ترتیب (5/1&plusmn;6/56) روتیفر در تیمار حاوی غلظت 449/0 میلی&not;گرم در لیتر و (2&plusmn;3/33) در تیمار حاوی غلظت 027/0 میلی&not;گرم در لیتر مشاهده شد. همچنین نرخ رشد ویژه روتیفرها برای پرمترین از 23/0 در تیمار شاهد به صفر در تیمارهای حاوی غلظت&not;های 799/1 و 498/4 میلی&not;گرم در لیتر و برای پاراکوات از 14/0 در تیمار شاهد به صفر در تیمارهای حاوی غلظت های 1/0 و 27/0 میلی&not;گرم در لیتر رسید. نتایج این تحقیق نشان داد که سموم پاراکوات و پرمترین برای روتیفر به ترتیب در ردیف سموم با سمیت زیاد و سمیت متوسط قرار دارند. This study evaluated the acute toxicity of herbicide paraquat and the insecticide permethrin and their impacts on growth and reproduction of freshwater rotifers <em>Brachionus calyciflorus</em> according to the guidelines OECD. The acute toxicity (LC₅₀ 24h) of paraquat and permethrin on freshwater rotifers <em>B. calyciflorus </em>were 0.541 and 8.997 mg l^-1, respectively. The level of exposure responses of rotifers to four different concentrations of the pesticide paraquat (0.027, 0.054, 0.1 and 0.27 mg l^-1) and permethrin (0.449, 0.899, 1.799 and 4.498 mg l^-1) with three replicates per concentration was evaluated for ten days. The results showed that the specific growth rate and populations of rotifer decreased by increasing the concentration of toxins in the culture medium (<em>p<0.05</em>). The highest population density in response to permethrin was 56.6&plusmn;1.5 &nbsp;in samples treated with concentration of 0.449 mg l^-1. The highest population density in response to paraquat was33.3&plusmn;2 in samples exposed to concentration of0.027 mg l^-1). Also, the specific growth rate was 0.23 in control treatment &nbsp;and zero in rotifers exposed to concentrations of 1.799 and 4.498 mg l^-1 permethrin. Moreover, the specific growth rate was 0.14 in control treatment and zero in treatments exposed to concentrations of 0.1 and 0.27 mg l^-1 paraquat. The results of this study showed that the toxins paraquat and permethrin are in the category of very toxic and moderate toxicity for rotifer <em>B. calyciflorus</em>, respectively. پاراکوات, پرمترین, روتیفر, سمیت, نرخ رشد Paraquat, Permethrin, Brachionus calyciflorus, Acute toxicity, Rate of population growth 10 20 http://jae.hormozgan.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-257-2&slc_lang=fa&sid=1 Mohammad Azad محمد آزاد mohammad.az.1944@gmail.com 10031947532846009646 10031947532846009646 No Department of Fisheries, Faculty of Natural Resources, University of Zabol گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه زابل Javad Mirdar Harijani جواد میردار هریجانی javadmirdar@uoz.ac.ir 10031947532846009647 10031947532846009647 Yes Department of Fisheries, Faculty of Natural Resources, University of Zabol گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه زابل Ahmad Gharaei احمد قرایی agharaei@gmail.com 10031947532846009648 10031947532846009648 No Department of Fisheries, Faculty of Natural Resources and International Hamoon Wetland Research Institute, University of Zabol گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی و پژوهشکده تالاب بین المللی هامون، دانشگاه زابل Narjes Sanchooli نرجس سنچولی sanchoolin@yahoo.com 10031947532846009649 10031947532846009649 No Department of Fisheries, International Hamoon Wetland Research Institute, University of Zabol گروه شیلات، پژوهشکده تالاب بین المللی هامون، دانشگاه زابل