دوره 16، شماره 1 - ( بهار 1405 )                   جلد 16 شماره 1 صفحات 61-49 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

moezzi M, Mortazavi M S, Seydgar M, Zahedi M R, Mohebi S L, sheikh asadi M, et al . Bioremediation of heavy metals from desalination wastewater using ‎microalgae Dunaliella salina. J. Aqua. Eco 2026; 16 (1) :49-61
URL: http://jae.hormozgan.ac.ir/article-1-1143-fa.html
معزی مریم، مرتضوی محمدصدیق، صیدگر مسعود، زاهدی محمدرضا، محبی سیده لیلی، شیخ اسدی محمد، و همکاران. و همکاران.. پالایش زیستی فلزات سنگین از‎ ‎تلخاب آب شیرین کن با استفاده از ریزجلبک ‌‎ Dunaliella salina. مجله بوم شناسی آبزیان. 1405; 16 (1) :49-61

URL: http://jae.hormozgan.ac.ir/article-1-1143-fa.html


چکیده:   (27 مشاهده)
با توسعه آب‌شیرین‌کن‌ها در دنیا از جمله ایران نگرانی درباره تلخاب، دفع مناسب و کاهش بار آلودگی آن‌ وجود دارد. مطالعه حاضر با هدف امکان‌سنجی کاهش آلاینده‌های فلزات سنگین تلخاب به‌روش ‏زیستی، تابستان سال 1403 در مقیاس آزمایشگاهی در سالن آبزی‌پروری  پژوهشکده اکولوژی خلیج‌فارس و دریای‌عمان انجام شد. این پژوهش طی دوره 14 روزه در 3 تیمار: کشت ریز جلبک  Dnaliella salinau در آب دریا با شوری ppt 38 (تیمار 1)، ‏تلخاب ‏آب‌شیرین‌کن با شوری ppt 65 (تیمار 2) و آب دریای به شوری تلخاب رسیده (تیمار3) با 3 تکرار اجرا شد. ابتدا فلزات سنگین (نیکل، ‏سرب، قلع، ‏روی، مس، کادمیوم، آهن) در تلخاب و آب دریا مورد سنجش قرار گرفت. سپس تراکم سلولی  D.salinaطی دوره و میزان حذف فلزات سنگین پایان دوره مورد سنجش و محاسبه قرار گرفت. نتایج آنالیز واریانس یک‌طرفه نشان داد اختلاف معنی‌داری بین بیشترین و کمترین تراکم سلولی که به ترتیب متعلق به تیمار اول106 × 52.8 سلول در میلی‌لیتر و تیمار سوم 106 ×44 سلول در میلی لیتر بود وجود داشت (p ≤0.05 ). درصد حذف فلزات سنگین توسط D.salina به‌ترتیب در تیمار اول، دوم و سوم برای آهن (77.21، 80.59، 77.54)، روی (42.76، 46.43، 55.28)، مس (35.35، 48.79، 41.18)، نیکل (45.18، 26.31، 41.55)، سرب (76.83 ،74.66، 75.75)، کروم (42.92، 37.49، 35.50) و کادمیوم (‏26.55‏، 24.34، 29.19) درصد بود. نتایج حاصله، اختلاف معنی‌داری بین تیمار اول و دوم و همچنین بین تیمار دوم و سوم به جز فلز سرب نشان داد (p ≤0.05 ). از اینرو تیمار دوم که از تلخاب استفاده شده بود درصد حذف فلزات سنگین بالاتری داشت. احتمال می‌رود نتایج فوق به‌دلیل استفاده ریزجلبک از آن‌ها به‌عنوان مواد ریزمغذی بوده است. بنابراین می‌توان گفت D.salina با حذف فلزات سنگین از تلخاب، غلظت آن‌ها را کاهش داده بود. بنابراین می‌توان کشت ریزجلبک D.salina را به عنوان راهکاری مؤثر جهت کاهش آلاینده‌های فلزات سنگین و متعادل‌سازی آب خروجی آب‌شیرین‌کن از نقطه نظر آلودگی پیشنهاد داد.  
متن کامل [PDF 883 kb]   (12 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
انتشار: 1405/2/22

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به بوم‌شناسی آبزیان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 All Rights Reserved | Journal of Aquatic Ecology

Designed & Developed by : Yektaweb

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons — Attribution-NonCommercial 4.0 International (CC BY-NC 4.0)