بیوچار مادهای جامد و غنی از کربن پایدار است که حاصل سوزاندن مواد آلی طی فرایند گرماکافت میباشد. هدف از انجام این تحقیق تولید بیوچار از لجن تصفیه خانه و تعیین کارایی آن در حذف مواد مغذی (نیترات، فسفات و آمونیوم) از پساب مزارع میگو بود. به منظور سنتز بیوچار، در پنج نوبت نمونه هایی از لجن تصفیه خانه بندرعباس در بهار 1402 تهیه شد و سپس در هوا خشک شدند و نمونه ها در بوته های آلومینا فشرده و در کوره الکتریکی در دماهای 300، 400، 500، 600 و 700 درجه سانتیگراد قرار داده شدند. پس از سنتز بیوچار خصوصیات فیزیکیوشیمیایی بیوچارهای سنتز شده تعیین شد. بررسیهای ریختشناسی نشان داد که بیوچارهای تولیدشده دارای ساختار متخلخل و سطح ویژه بالاتری نسبت به لجن فاضلاب اولیه هستند. نتایج آنالیز عنصری نیز نشان داد که با افزایش دمای پیرولیز، درصد عناصر کربن، نیتروژن و گوگرد در بیوچار افزایش یافته، در حالیکه درصد اکسیژن کاهش مییابد. بهمنظور ارزیابی عملکرد بیوچار در حذف مواد مغذی شامل نیترات، فسفات و آمونیوم، نمونههای سنتزشده با پساب مزارع پرورش میگو مورد تیمار و آزمایش قرار گرفتند. نتایج نشان داد که BC700 (Biochar 700) بیشترین کارایی بر حذف فسفات (91.7%) دارد. مناسبترین دوز و زمان تماس بیوچار 700 با پساب مزارع میگو به ترتیب 5/2 گرم و 2 ساعت بود که حدود 95 درصد فسفات را از پساب مزارع میگو حذف نمود. کارایی BC700 نسبت به سایر بیوچارها در حذف نیترات (حدود 52%) بالاتر بود. بیشترین درصد حذف نیترات با 3 گرم BC700 با 180 دقیقه (دوساعت) زمان تماس مشاهده گردید. مقدار بهینه بیوچار اصلاح شده با آهن (2 گرم) و مناسبترین مدت تماس (2 ساعت)، کارایی حذف نیترات را تا 98 درصد افزایش داد. با توجه به نتایج، بهترین بیوچار جهت حذف فسفات و نیترات به ترتیب BC700 و Fe-BC بود. همچنین استفاده از بیوچار درپساب مزارع می تواند موجب کاهش ورود مواد آلی به اکوسیستم ساحلی شود.