دوره 8، شماره 4 - ( بهار 1398 )
جلد 8 شماره 4 صفحات 75-65 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Maturi V, Maboodi H, Valinssab T. The survey of catch per unit of area and distribution of Nemipteridae in the Sistan and Baluchestan province waters (northern Oman Sea). , J. Aqua. Eco. 2019; 8 (4) :65-75
URL: http://jae.hormozgan.ac.ir/article-1-626-fa.html
URL: http://jae.hormozgan.ac.ir/article-1-626-fa.html
مطوری ویدا، معبودی حدیده، ولی نسب تورج. بررسی تغییرات صید بر واحد سطح و پراکنش خانواده گوازیم ماهیان (Nemipteridae) در آب‌های استان سیستان و بلوچستان (ناحیه شمالی دریای عمان). , مجله بوم شناسی آبزیان. 1398; 8 (4) :65-75
چکیده: (4781 مشاهده)
مطالعه حاضر جهت بررسی تأثیر عمق بر الگوی پراکنش و تراکم خانواده گوازیم ماهیان در دریای عمان و محاسبه میزان صید بر واحد سطح و توده زنده آن‌ها به اجرا درآمد. به این منظور از گشت تحقیقاتی فردوس 1 مجهز به تور ترال کف استفاده شد و مناطق از دماغه میدانی ('55˚58) طول شرقی تا خلیج گواتر در ('25˚61) طول شرقی در شهریور و مهر سال 1392 (بازه زمانی 25 روز) نمونه‌برداری شد. کل منطقه مورد بررسی به پنج اشکوب (Aتا E) و 4 لایه عمقی: 20-10، 30-20، 50-30 و 100-50 متری به تعداد 82 ایستگاه در شمال دریای عمان انتخاب شد. بیشترین توده زنده در منطقه D (صیدگاه¬های کنارک، چابهار، رمین وکیژدف) 5/1075 تن و بیشترین مقدار شاخص صید بر واحد سطح (CPUA)، 8/2002 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی، در اشکوب D(صیدگاه¬های کنارک، چابهار، رمین و کیژدف) محاسبه شد. بر اساس لایه¬های عمقی بیشترین میزان صید بر واحد سطح در لایه عمقی50-30 متر 9/2641 کیلوگرم بر مایل مربع دریایی و بیشترین توده زنده، 8/919 تن در لایه عمقی 50-30 متر محاسبه گردید. نقشه پراکنش خانواده گوازیم ماهیان به کمک نرم‌افزار Arc-GIS نسخه 3/9 ترسیم شد. زیستگاه اصلی این خانواده منطقه D (صیدگاه‌های کنارک، چابهار، رمین، کیژدف) و لایه عمقی 50-30 متر به شمار می‌رود که عوامل مختلفی مانند فراوانی مواد غذایی و عوامل محیطی عامل این تراکم است.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
This work is licensed under a Creative Commons — Attribution-NonCommercial 4.0 International (CC BY-NC 4.0)