دوره 9، شماره 3 - ( زمستان 1398 )
جلد 9 شماره 3 صفحات 93-81 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Pejman R, Salarzadeh A, Nokhbeh zareh D. Investigating the use of Gracilaria and Artemia macromolecules to remove nitrogen and phosphorus compounds from the outlet waters of shrimp farms. , J. Aqua. Eco. 2019; 9 (3) :81-93
URL: http://jae.hormozgan.ac.ir/article-1-773-fa.html
URL: http://jae.hormozgan.ac.ir/article-1-773-fa.html
پژمان رؤیا، سالارزاده علیرضا، نخبه زارع دل آرام. بررسی استفاده از ماکروجلبک گراسیلاریا و آرتمیا جهت حذف ترکیبات ازت و فسفر از آب‌های خروجی مزارع پرورش میگو. , مجله بوم شناسی آبزیان. 1398; 9 (3) :81-93
چکیده: (4947 مشاهده)
در این مطالعه، بررسی پالایش زیستی پساب خروجی استخرهای پرورشی میگو منطقه کوهستک به‌وسیله ماکروجلبکGracilaria corticata و آرتمیا (Artemia franciscana) در سه تیمار (1) جلبک گراسیلاریا (2) جلبک گراسیلاریا و آرتمیا و (3) آرتمیا هرکدام با سه تکرار به مدت 72 ساعت انجام گردید. نتایج نشان داد از نظر عوامل فیزیکوشیمیایی اختلاف معنی‌داری بین تیمارها وجود ندارد (P>0/05). از نظر آمونیم و نیترات تیمارها اختلاف معنی‌دار داشته (P<0/05) و تیمار 2 بهترین تیمار بوده و کارایی حذف آمونیم و نیترات در پایان آزمایش جهت تیمار مذکور به ترتیب 30 و 19/72 درصد اندازه‌گیری گردید. از نظر نیتریت نیز بین تیمار 3 با تیمار 1 و 2 اختلاف معنی‌دار مشاهده شد (P<0/05)؛ هر سه تیمار در پایان آزمایش تقریباً موفق به حذف نیتریت از محیط شدند، هر چند کارایی تیمار 1 و 2 (7/96 درصد) در مقایسه با تیمار 3 (3/96 درصد) به مراتب بالاتر بود. از نظر فسفات در تیمارهای 2 و 3 افزایش قابل‌توجهی مشاهده گردید (P<0/05). در مجموع استفاده از این ارگانیسم‌ها به عنوان فیلترهای زیستی دارای توان بالقوه‌ای برای انجام یک عمل صحیح زیست‌محیطی بوده و می‌توانند به بهبود کیفیت آب مناطق ساحلی کمک نمایند.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
This work is licensed under a Creative Commons — Attribution-NonCommercial 4.0 International (CC BY-NC 4.0)